czwartek, 18 sierpnia 2016

Diane Arbus vel Nemerov portret artystki radykalnej

Diane Arbus by Beppe Devalle.jpg
Diane Arbus vel Nemerov
źródło

„Dziwacy i szaleńcy byli tymi, których bardzo często fotografowałam. Było to dla mnie wspaniałe i podniecające. Większość ludzi przeżywa swoje życie bojąc się panicznie doświadczeń w jakikolwiek sposób traumatycznych. Dziwacy rodzą się ze swoją traumą; oni już przez to wszystko przeszli. To oni są arystokratami”. 
Diane Arbus
Dzis przy okazji nowojorskiej wystawy Diane Arbus “In the Beginning” która potrwa do 28 listopada chcielibyśmy przypomnieć nieżyjącą już artystkę i przybliżyć jej fotografie tym którzy może jej nie znają.

Diane Arbus vel Nemerov (ur. 14 marca 1923, zm. 28 lipca 1971 w Nowym Jorku) – artystka nurtu fotografii dokumentalnej drugiej połowy XX wieku.
Pochodziła z rodziny zamożnych nowojorskich Żydów o polsko ukraińskich korzeniach.
Diane Nemerovpo osiągnięciu pełnoletności  wyszła za mąż za Allana Arbusa – poznanego 4 lata wcześnej  dekoratora w sklepie ojca, fotografa i początkującego aktora, który rozbudził w niej pasję fotografowania. W 1947 założyli studio fotograficzne. Arbus przez 10 lat  wykonywała fotografie komercyjne dla: Esquire, Harper's Bazaar, New York Times, The Sunday Times Magazine (London), Newsweek, Seventeen, Vogue orazGlamour.
Allan marzył jednaj bardziej o karierze aktora, Diana o fotografowaniu, „dla siebie“. Najpierw rozpadła się ich współpraca, wkrótce potem-związek. Diana zajmowała się sama wychowaniem dwóch córek, Doon i Amy.
Gdy zdecydowała się porzucić pracę fotografa mody,wykonywaną „dla pieniędzy” zapisała się w 1955 na lekcje do słynnej nowojorskiej fotografki Lisette Model. 
Był to również początek uprawiania przez Arbus fotografii dokumentalnej. W 1967 w galerii Museum of Modern Art w Nowym Jorku otwarto znaczącą wystawę fotografii - "New Documents", w której brała udział obok Garry Winogranda i Lee Friedlandera. Opublikowała ponad 100 fotografii, głównie portretów i "esejów fotograficznych". W latach 1970-1971 wykładała w Rhode Island School of Design. W 1971 popełniła samobójstwo w czasie kolejnego napadu depresji, na którą cierpiała od lat.




Diana Arbus poświęciła swoje małżeństwo, swoje przyjaźnie, a w końcu swoje życie dla kariery artysty żyjącego na krawędzi.

W 2006 ukazała się w Polsce książka Patricii Bosworth pt. "Diane Arbus. Biografia". W tymże roku miała również miejsce światowa premiera filmu na podstawie biografii Bosworth "Fur" w reż. Stevena Shainberga. Rolę Arbus zagrała Nicole Kidman.


“Nie wiem, co to jest dobra kompozycja... Czasem kompozycja jest dla mnie szczególnym rodzajem światła (...), a czasem ma coś wspólnego z zabawnymi pomyłkami. To poprawność i błędy; i czasem lubię poprawność, a czasem to, co nieudane”. 
Diane Arbus


Diane Arbus jest jedna z najciekawszych artystek zajmujących się tworzeniem fotograficznej dokumentacji codziennego życia mieszkańców powojennych Stanów Zjednoczonych.
Pracowała najczęściej w Nowym Jorku i niezmiennie poszukiwała tematów swoich prac na ulicach tego miasta.


 „ nie fotografujcie niczego, co nie zrobi na was wrażenia takiego jak uderzenie pięścią w brzuch”
Diane Arbus



Diane Arbus, Jack Dracula at a bar, New London, Conn (1961), via Art Observed


woman




Z aparatem na szyi wtapiała się w tłum i „polowała” na wielkomiejskie osobliwości. To jednak nie miasto jest bohaterem jej fotografii, bohaterami są ludzie: dzieci, pary, karnawałowi przebierańcy, naturyści, transwestyci, bezdomni, fanatycy, ekscentrycy oraz wielu innych.

Eddie Carmel, Jewish Giant, taken at Home with His Parents in the Bronx, New York
Diane Arbus - Identical Twins


Diane Arbus, Miss Stormé de Larverie, the Lady Who Appears to be a Gentleman, N.Y.C. (1961), via Art Observed
Diane Arbus, Miss Stormé de Larverie, the Lady Who Appears to be a Gentleman, N.Y.C. (1961), via Art Observed





Arbus najbardziej ukochała wszystko to, co mieści się między osobliwością a skrajną dziwacznością i to właśnie przez to była niejednokrotnie oskarżana nie tylko o przekraczanie granic dobrego smaku i drwinę z odmienności czy kalectwa, ale również o tani populizm i uwodzenie niewyszukaną sensacją. 
Diane Arbus, Child with a toy hand grenade in Central Park, N.Y.C. (1962), via Art Observed

Twórczość Diane Arbus budziła niemałe kontrowersje, artystka odsłaniała bowiem to, o czym wygodniej byłoby zapomnieć. Wydaje się jednak, że przede wszystkim mówiła
o nas samych to, czego chcielibyśmy nigdy nie usłyszeć.


Diane Arbus, Man holding a sleeping child, N.Y.C. (1957), via Art Observed



Ogladajac jej fotografie wydawać się może że przenosimy się do Nowego Jorku lat 50 tych, ale to nie miasto było jej celem  ale istota ludzka, która  fascynowała ją  w swojej złożoności i nieprzewidywalności. W pracach Arbus nie ma nic jednoznacznego, to, co wydawało się mam znane i oczywiste, niespodziewanie ujawnia elementy niezwykłe i zaskakujące. Czasem odnajdujemy w nich siebie samych.




Diane Arbus, Kid in a hooded jacket aiming a gun, N.Y.C. (1957), via Art Observed
Jej zdjęcia mają niezwykłą moc i przesłanie. To wołanie o miłość innego, tolerancję i akceptację ludzkiej "dziwności".

Woman on the street with her eyes closed, 1956. Photograph by Diane Arbus


„Nic nigdy nie jest takie, jakie mówi się, że jest. To właśnie to, czego nigdy wcześniej nie widziałam, jest tym, co rozpoznaję.”

Diane Arbus



Diane Arbus














 źródła:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Diane_Arbus
http://www.dynamis.pl/dl/?id=212
http://artobserved.com/2016/08/new-york-diane-arbus-in-the-beginning-at-the-met-breuer-through-november-27th-2016/
http://www.dziennikparyski.com/2012/01/diana-arbus-i-jej-swiat-dziwnych-ludzi.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Diane_Arbus


 #DianeArbus #fotografia

1 komentarz:

  1. To jest rodzaj fotografii, który najbardziej do mnie przemawia. Bardziej wstrząsający, niż zdjęcia z pola bitwy.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za miłą wizytę i pozostawiony komentarz.